De risico's van het afzweren van
de islam
Ex-moslim
Jami werd gemolesteerd. Hoe verging het andere 'afvalligen'?
PvdA’er Ehsan
Jami, oprichter van een comité voor ex-moslims, is dit weekeinde
door drie mannen in elkaar geslagen. Hij is zeker niet de eerste
die in de problemen is gekomen na het afzweren van zijn geloof.
Toetreden tot de islam is eenvoudig. Wie de geloofsgetuigenis
oftewel de shahada uitspreekt (‘Ik getuig dat er geen god is
naast Allah en ik getuig dat Mohammed Zijn boodschapper is’) en
dit oprecht gelooft, is moslim. Het geloof afzweren kan echter
heel wat ingrijpender uitpakken.
De islamistische geleerden zijn het er over eens: een man die
zich van de islam afkeert, verdient de doodstraf. Alleen als hij
geestesziek is of zijn geloof onder druk (bijvoorbeeld omdat
zijn leven gevaar loopt) heeft afgezworen, is de doodstraf niet
van toepassing. Een vrouw die van haar geloof valt, moet volgens
sommige geleerden ook gedood worden, anderen menen dat
gevangenisstraf volstaat. De vrouw moet in dat geval in de
gevangenis blijven tot het moment dat ze terugkeert naar de
islam.
Onthoofding
De meest gepaste manier om het vonnis te voltrekken is volgens
de geleerden onthoofding. Op geloofsafvalligheid staat de
doodstaf in Saudi-Arabië, Qatar, Jemen, Iran, Soedan,
Afghanistan en Mauritanië. In Pakistan wordt een wet voorbereid
om geloofsafvalligheid met de dood te bestraffen. In het
wetsvoorstel staat dat de getuigenis van twee mannen genoeg is
voor een veroordeling. Toch zijn afvalligen ook in landen waar
de doodsstraf voor afvalligheid niet geldt, hun leven niet
altijd zeker. Er zijn diverse voorbeelden van mensen die door
islamitische landgenoten zijn vermoord.
Het aantal afvalligen dat naar buiten treedt is derhalve niet
groot. Veel rechtszaken gaan dan ook niet over mensen die
openlijk toegeven de islam de rug te hebben toegekeerd, maar
betreffen mensen die door de overheid of geleerden van
afvalligheid worden beschuldigd.
Bekende afvalligen
Abdul Rahman kwam in 2006 in het nieuws omdat hij terecht stond
wegens zijn overgang naar het christendom. De Afghaan was
tijdens zijn verblijf in Duitsland christen geworden. Eenmaal
terug in Afghanistan hing hem de doodstraf boven het hoofd.
Onder zware internationale druk werd zijn zaak op technische
gronden geseponeerd. Rahman kreeg uiteindelijk asiel in Italië.
De Egyptische feministe Dr. Nawal El-Saadawi werd in 2001
vervolgd omdat ze haar geloof zou hebben verzaakt. Al-Sadaawi
had controversiële uitspraken gedaan, die haar niet in dank
werden afgenomen. Zo had ze gesteld dat de hoofddoek ook deel
uitmaakte van de joodse en christelijke traditie en was ze van
mening dat de pelgrimage naar Mekka heidense wortels heeft. Als
ze de zaak verloor, zou van haar echtgenoot moeten scheiden. Zo
ver kwam het niet. Ook deze zaak werd geseponeerd.
De Iraanse journalist Hashem Aghajari werd in 2002 ter dood
veroordeeld omdat hij van zijn geloof zou zijn gevallen. De
Iraniër had opgeroepen de blinde gehoorzaamheid aan religieuze
decreten af te zweren. In hoger beroep werd de straf omgezet
vier jaar gevangenisstraf.
De beroemdste zaak is die van Salman Rushdie. Na het verschijnen
van zijn boek ‘De satanische verzen’ verklaarde de Iraanse
leider Khomeini in 1989 dat Rushdie een afvallige was en
vaardigde een fatwa uit waarin werd opgeroepen hem te doden.
Sindsdien leeft Rushdie onder zware politiebewaking.
In Nederland zijn de bekendste ex-moslims voormalig Tweede
Kamerlid Ayaan Hirsi Ali en rechtsfilosoof en publicist Afshin
Ellian.
Bron: Dag - 06 augustus 2007
|
